Een wetenschappelijke vraag?

‹ Terug naar de zoekresultaten

Waar kan het werkwoord in een Engelse betrekkelijke bijzin staan?

Thema: Kunst & Taal

Vraag gesteld door: Flor (19 jaar)

Context van de vraag:

Ik las daarnet de volgende kop in de onlineversie van The New Yorker: "The Creative Genius That Both “Man on the Moon” and “Jim & Andy” Missed". Hij leidt een artikel over Andy Kaufman in. Is het mogelijk om het finiete werkwoord van een betrekkelijke bijzin - hier "missed" - in het Engels, net als in het Nederlands en het Duits, aan het eind van de bijzin te plaatsen? Tot welke contexten is dit beperkt? Ik kon via Google (Scholar) geen informatie hierover vinden.

Antwoord:

Beste Flor

Er is op het eerste gezicht eigenlijk helemaal niets vreemds aan de hand met deze zin. Laten we de zin iets anders formuleren:

(1) The creative genius that they missed.

In (1) hebben we het onderwerp van de zin veranderd in een persoonlijk voornaamwoord. Zo wordt duidelijk dat both "Man on the Moon" and "Jim & Andy" het onderwerp van de bijzin is. Dat betekent dat de bijzin perfect de reguliere volgorde van een mededelende zin in het Engels volgt: eerst het onderwerp, dan de persoonsvorm en dan andere zinsdelen. Dat wordt verder ook nog duidelijk als we meer zinsdelen toevoegen, zoals bijwoordelijke bepalingen van plaats en tijd, zoals in (2):

(2) The creative genius that they missed in the cinema yesterday.

Het zinswerkwoord blijft gewoon op de tweede plaats in de bijzin staan.

Nu, die analyse klopt niet helemaal. Het voornaamwoord that telt immers ook mee. Dat verwijst terug naar het antecedent the creative genius. Dat is het onderwerp van de hoofdzin The creative genius is X, maar tegelijk is dat het lijdend voorwerp van de bijzin, die we zo kunnen herformuleren:

(3) They missed the creative genius.

De volgorde van de bijzin in (2) is dan ook: lijdend voorwerp - onderwerp - persoonsvorm - bw. bep. plaats - bw. bep. tijd. Die is helemaal in overeenstemming met de gewone regels van een mededelende zin: elk zinsdeel kan naar het begin van de zin verplaatst worden en alle andere zinsdelen behouden gewoon hun plaats. Het enige verschil is dat - doordat het lijdend voorwerp al voorop staat - er geen plaats meer is om ook andere zinsdelen naar voren te brengen.

Om terug te komen op jouw initiële vraag: anders dan bij het Nederlands of het Duits verhuist de persoonsvorm in een bijzin in het Engels niet naar achteren. Dat lijkt in jouw voorbeeld alleen maar zo omdat er aan de ene kant een lang onderwerp is en de zin aan de andere kant weinig zinsdelen heeft.

Vriendelijke groet

Lieven Buysse

Deze vraag werd beantwoord door:
Prof. dr. Lieven Buysse

Katholieke Universiteit Leuven

  • Richting Morgen
  • WetenschapsInformatieNetwerk
  • FRIS Onderzoeksportaal
  • EWI